daglievedaphne

26 augustus 1993, Daphne’s geboorte.

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 21:00:49 +0000

Wij zijn Gonny en Adolf, en staan op 26 augustus 1993, op

het punt om te bevallen van ons tweede kindje.

Na een perfecte zwangerschap wordt Daphne heel vlot, thuis geboren.

Ze doet het direct prima, de apgarscore is en blijft 10. Ze kijkt heel rustig de wereld rond. Wat een geluk, een prachtige dochter, heel klein, maar zo perfect en gaaf. De verloskundige heeft ons voorbereid op een grote baby, maar tot ieders verbazing

weegt ze maar 2720 gram.

Haar grote broer Jeroen is net twee jaar geworden. Hij is xe9xe9n en al verbazing over zijn kleine zusje, die hij in de buik altijd "Bassie" noemde.

Op haar geboortekaartje staat geschreven:

een ontluikend wonder

het klinkt zo gewoon

maar is zo bijzonder

Daphne is net geboren.

26 augustus 1993, Daphne’s geboorte. is a post from daglievedaphne.

De kraamperiode, 26 augustus tot 2 september 1993

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 21:00:24 +0000

Daphne is klein en moet daarom om de 3 uur gevoed worden, ook ‘s nachts. We moeten er echter steeds de wekker voor zetten; uit zichzelf komt ze nooit voor een voeding.

Ze slaapt enorm veel, is uitgeput na haar badbeurt, zodat die voeding bijna helemaal niet gaat. toch groeit ze prima, misschien hebben we nu een rustige baby, terwijl haar broer Jeroen een huilbaby was?

Daphne in haar badje

Toch zit het haar mama niet lekker. Ze trekt nauwelijks

aan de borst, heeft van die rare donkere plekken op haar heupje als ze op haar zij heeft gelegen. Daphne slaapt voortdurend, heeft hele koude voetjes en kan zich nauwelijks op temperatuur houden.

De vijfde dag krijgt ze haar hielprik. Even gigantisch brullen, en terwijl de zuster nog niet eens klaar is, valt ze als een blok in slaap, waarna ze nauwelijks wakker is te krijgen. Ook de zuster reageert hierop wel verbaasd, dat een kindje zo moe wordt van zo’n huilbui heeft ze nog nooit meegemaakt. Alle onrust wordt door iedereen in de wind geslagen. Daphne doet het toch prima, ze krijgt vast slagroom als borstvoeding, omdat ze zo goed groeit en zo weinig drinkt.

Even wat melk wegvegen

De kraamperiode, 26 augustus tot 2 september 1993 is a post from daglievedaphne.

2 september 1993

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 20:59:54 +0000

De laatste ochtend van de kraamperiode. De kraamzuster doet de laatste was etc. Aan het eind van de ochtend komt de huisarts langs, voor een routine-controle. Die controles worden ingevuld op een kaart, bestemd voor het consultatiebureau.

Hij blijft erg lang naar Daphne’s hartje luisteren. Onrust maakt zich direct van ons meester, het muntje valt direct bij ons. Ze heeft een hartruis, niet ernstig, denkt de huisarts, maar hij vindt het wel noodzakelijk zo snel mogelijk naar de kinderarts te gaan. Er wordt direct een afspraak gemaakt voor de volgende dag.

We zijn allebei helemaal in tranen, wat zou er met ons meisje zijn? De huisarts probeert ons op te beuren, iets wat hem niet lukt. We moeten niet direct spoken zien. Daphne doet het verder toch prima?

Nog onwetend over wat ons te wachten staat

2 september 1993 is a post from daglievedaphne.

2/3 september 1993

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 20:59:36 +0000

Bij het nazoeken in onze medische boeken neemt onze onrust en angst alleen maar toe.

We proberen elkaar gerust te stellen, maar allebei herkennen we de symptomen die bij xe9xe9n van de grootste aangeboren hartafwijkingen horen. Daphne heeft nog steeds ‘dikke’ oogjes, van de snelle bevalling wordt gezegd. Nu zien we beiden dat dat wel eens vocht zou kunnen zijn van een hartafwijking. Ook het nauwelijks huilen, het vele slapen, het slechte drinken… alles past in het rijtje thuis. Ze groeit zo goed, maar dat zou ook wel vocht kunnen zijn, wat haar hartje niet goed rond kan pompen.

We gaan met een onbestemd gevoel de nacht in, zijn vreselijk bang. Daphne ligt het eerste deel van de nacht bij ons in bed. Ze is erg huilerig en onrustig. Ze wil voortdurend aan de borst; zuigen lukt haar niet, ze bijt alleen heel boos in de tepel. Overal waar ze op ons lichaam ligt, met haar hoofdje of lijfje, is het nat van haar transpiratie. Daphne is heel erg klam. Ook heeft ze de hele nacht poepluiertjes; plassen doet ze helemaal niet. Uiteindelijk valt ze op haar papa’s blote buik in slaap. Waarom bellen we de huisarts niet? Alsof we intuxeftief weten dat dit onze laatste nacht samen is?

Laatste foto van onze Daphne

2/3 september 1993 is a post from daglievedaphne.

3 september 1993

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 20:59:12 +0000

x91s Ochtends, als de huisartsenpraktijk open is, bellen we pas. De assistent overlegt met de huisarts, en adviseert ons om langs te komen en gelijk spulletjes voor het ziekenhuis mee te nemen. We tillen Daphne op: ze is helemaal slap!!! Haar mama schudt haar flink heen en weer en daarvan x91schriktx92 ze als het ware weer wakker. Wij overstuur en bellen direct weer de huisarts, die nu direct naar ons toekomt.

Terwijl de xe9xe9n Jeroen aankleedt, gaat de ander Daphne verschonen en aankleden. Tegelijk nog even temperaturen: 35,1!! Grote schrik, dit is echt vxe9xe9l te laag, dat kan nooit goed zijn.
Ondertussen is de huisarts gekomen. Hij luistert naar Daphnex92s hartje en belt het ziekenhuis dat we er aankomen met een gedecompenseerde baby. Daar schrikken we erg van, dat betekend dat haar hartje het aan het opgeven is. We gaan met zx92n vieren met de huisarts mee in zx92n auto. Daphne is haar reiswieg, bij haar papa op schoot. Ze kijkt helder in het rond.

In het ziekenhuis worden we gelijk doorgeloodst naar de kinderafdeling, waar Daphne uit onze handen gegrist wordt. Wij worden in een dagverblijf neergezet, waar het wachten begint.

Wachten

Na xe9xe9n uur totaal machteloos te hebben moeten wachten, verschijnen er weer verpleegkundigen op de gang. Zou ze het toch redden? Ze kunnen zoveel, dus Daphne zullen ze vast wel kunnen helpen. Waarschijnlijk wel met veel operaties, misschien blijft ze wel gehandicapt, als ze maar bij ons mag blijven!

Opeens wordt er weer geroepen op de gang, en iedereen begint weer te rennen. Apparatuur x91vliegtx92 voorbij en iedereen stormt weer het kamertje waar Daphne is, binnen.

Na weer een half uur wachten, de langste uit ons leven, komen de hoofdverpleegkundige en de kinderarts bij ons binnen. Hun gezichten spreken boekdelen. Ze hoeven niets meer te zeggen.

Ons dappere meisje mag niet bij ons blijven, kan niet bij ons blijven. Daphne heeft zeer waarschijnlijk een hele grote hartafwijking. We mogen eindelijk naar ons meisje toe. Hoe zullen we haar aantreffen, wat hebben ze allemaal met haar gedaan? Herkennen we haar wel? We komen de couveusekamer binnen. Op een speciale tafel ligt Daphne, heel rustig, met alleen een morfine-infuusje tegen de benauwdheid. We krijgen onze Daphne op schoot, heel dicht tegen onze blote buik aan. Na een kwartier haalt ze voor de laatste keer adem en stopt haar hartje ermee. Onze Daphne is er niet meer.

Op de couveuse kamer

We worden met z’n driexebn naar een apart kamertje gebracht, waar opa, oma en Jeroen zitten te wachten. We lopen met Daphne in onze armen door een eindeloos lijkende lange gang.

Daar aangekomen houden we Daphne heel lang vast, zolang dat alle warmte uit haar prachtige lijfje is verdwenen. De medisch fotograaf komt en maakt een hele mooie foto-reportage van ons vieren. Samen met de kinderarts besluiten we obductie te langen doen bij Daphne. We willen weten waarom ons meisje is overleden. We kleden Daphne aan en moeten haar in het ziekenhuis achter laten. Als in een nachtmerrie en heel onwezenlijk gaan we naar huis, met een leeg reiswiegje.

Daphne overleden

3 september 1993 is a post from daglievedaphne.

De thuiskomst, 3 september

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 13:55:40 +0000

Thuis gekomen is het zxf3 verschrikkelijk stil en leeg. Op Daphne’s kamertje dringt het nog eens extra tot ons door: een leeg ledikant, gxe9xe9n baby-geluiden meer… Alles ligt nog zoals we het overhaast achter gelaten hebben. Daphne’s poepluiertje ligt nog op de commode, de thermometer wijst 35,1 aan….. de wereld staat stil.

‘s Avonds komt Daphne thuis, in een wit kistje. Zxf3 Daphne, zxf3 anders…

Jeroen speelt met haar, alsof ze nog leeft; knuffeltje erin en eruit; ritsje van haar kleding open en dicht… Wij zitten in een roes, veel bezoek, voortdurend mensen in huis; wij zijn het meest bij Daphne.

We maken veel foto’s, willen elke minuut dat we haar kunnen zien en aanraken ook benutten.

De uitvaartverzorger is een aardige man, hij steunt ons in onze wensen en verlangens.

Jeroen is nog net zo trots op zx92n zusje

Op haar overlijdenskaartje staat:

Vaarwel ons dapper kind

Je zult er nooit meer wezen

Tot straks, ons kind

Je zult er altijd zijn.

De thuiskomst, 3 september is a post from daglievedaphne.

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 13:45:34 +0000

26 augustus 1993 – 3 september 1993

Het verhaal van onze Daphne

is a post from daglievedaphne.

De begrafenis

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 11:07:31 +0000

Op 8 september begraven we ons meisje. De begraafplaats is een prachtige bosrijke plek.

De begrafenis is op een sombere en druilerige dag. We dragen Daphne’s kistje zelf, zetten haar in het grafje en gooien grond op haar kistje.

Precies een half jaar later wordt het monument geplaatst: Het beertje van Dick Bruna.

Op de linkerpoot staat: "Dag lieve Daphne" en op de rechterpoot haar geboorte en sterfdatum.

De steen op haar grafje

De begrafenis is a post from daglievedaphne.

Uitslag

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 11:07:13 +0000

Na enkele weken krijgen we de uitslag van de obductie: Daphne is overleden aan het Hypoplastisch Linker Hart Syndroom (HLHS). Dit is een sterk onderontwikkelde linker hart-helft, wat met diverse andere afwijkingen aan het hartje gepaard gaat.

Uitslag is a post from daglievedaphne.

Gemis

daglievedaphne — Tue, 04 Dec 2007 11:06:48 +0000

Blijvend

is het

gemis om jou

onze lieve kleine kwetsbare

Daphne!

Gemis is a post from daglievedaphne.