Thuis gekomen is het zxf3 verschrikkelijk stil en leeg. Op Daphne’s kamertje dringt het nog eens  extra tot ons door: een leeg ledikant, gxe9xe9n baby-geluiden meer… Alles ligt nog zoals we het overhaast achter gelaten hebben. Daphne’s poepluiertje ligt nog op de commode, de thermometer wijst 35,1 aan….. de wereld staat stil.

‘s Avonds komt Daphne thuis, in een wit kistje. Zxf3 Daphne, zxf3 anders…

Jeroen speelt met haar, alsof ze nog leeft; knuffeltje erin en eruit; ritsje van haar kleding open en dicht… Wij zitten in een roes, veel bezoek, voortdurend mensen in huis; wij zijn het meest bij Daphne.

We maken veel foto’s, willen elke minuut dat we haar kunnen zien en aanraken ook benutten.

De uitvaartverzorger is een aardige man, hij steunt ons in onze wensen en verlangens.