De laatste ochtend van de kraamperiode. De kraamzuster doet de laatste was etc. Aan het eind van de ochtend komt de huisarts langs, voor een routine-controle. Die controles worden ingevuld op een kaart, bestemd voor het consultatiebureau.

Hij blijft erg lang naar Daphne’s hartje luisteren. Onrust maakt zich direct van ons meester, het muntje valt direct bij ons. Ze heeft een hartruis, niet ernstig, denkt de huisarts, maar hij vindt het wel noodzakelijk zo snel mogelijk naar de kinderarts te gaan. Er wordt direct een afspraak gemaakt voor de volgende dag.

We zijn allebei helemaal in tranen, wat zou er met ons meisje zijn? De huisarts probeert ons op te beuren, iets wat hem niet lukt. We moeten niet direct spoken zien. Daphne doet het verder toch prima?